ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಅಲೆದಾಡಲು ಹೋಗಿದ್ದ ಬದುಕನ್ನು ಹೊರಗೆ ಬಿಟ್ಟು, ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದೆ. ಬದುಕು ಬಂದು ಮನೆ ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದಾಗ ನಸುಕಿನ 4 ಗಂಟೆ. ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದೆ. ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ ಬದುಕೇ ಎಂದು ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಕೇಳಬೇಕೆನಿಸಿತು..!! ಪಾಪ ಬದುಕು, ಅದರ ಕಷ್ಟ ಅದಕ್ಕೆ ಅಂದುಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಾದೆ. ಪುಟ್ಟ ಮಗುವೊಂದು ಅಮ್ಮನನ್ನು ತಬ್ಬಿ ಮಲಗುವ ಹಾಗೆ ನನ್ನನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಬದುಕು ಮಲಗಿತು. ಈ ಊರಿನ ರಾತ್ರಿ ಗಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿ ಬಂದ ಬದುಕಿಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಅನಾಥ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಾಡಿರಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದೆ. ನನಗೆ ನಿದ್ದೆ ಬರಲಲ್ಲಿ. ಇದರಿಂದ ನನಗೇನು ಬೇಸರವಾಗಲಿಲ್ಲ. ನನಗೂ ಮತ್ತು ಬದುಕಿಗೂ ಬಿಡಿಸಲಾರದ ನಂಟು. ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ ನನ್ನ ಜೊತೆಯೇ ಇದೆ. ಅಕ್ಕರೆಯ ಗೆಳೆಯನಾಗಿ, ಆತ್ಮ‌ ಬಂಧುವಾಗಿ, ನನ್ನ ನೋವಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನವಾಗಿ… ನನ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಉಳಿದಿದೆ… ಅಳಿದಿದೆ… ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರೊಡೆದಿದೆ. ಬದುಕಿಗಾಗಿ ನಾನು ಪರಿತಪಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬದುಕನ್ನು ಬಿದ್ದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ, ಬದುಕೆ ಬಂದು ನನ್ನ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದಿನ ನೆರಳಿನಂತೆ ನನಗಾಸರೆಯಾಗಿ ನಿಂತಿತು.

pexels-photo-103123.jpeg

ನೋವನುಂಡ ನನ್ನ ಜೀವ ಎಂದೊ ಮುಗಿದುಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಬದುಕು ಬಿಡಬೇಕಲ್ಲ… ಕಾಲದೊಂದಿಗೆ ಜಗಳಕ್ಕಿಳಿದ ಬದುಕು ಕಾಲದಿಂದಲೇ ಒಂದಷ್ಟು ಕಾಲವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡು ನನ್ನ ಕೈಗಿಟ್ಟಿತು. ಹಲವು ಸಾರಿ ಬದುಕಿಗೂ, ನನಗೂ ಜಗಳವಾಗಿದೆ, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಮುನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಿದೆ. ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ನಾಚಿಕೆ‌ಪಟ್ಟಿದ್ದಿದೆ. ನನ್ನಲ್ಲಿನ ಖದೀಮತನಗಳು, ಉಡಾಪೆಗಳು, ಪಾಪಗಳು ಹಾಗೂ ಬಲಹೀನತೆಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡ ಬದುಕು ಅದೆಷ್ಟು ನೊಂದಿರಬೇಕೆಂದು ಹಲವು ಬಾರಿ ಚಿಂತಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನನಗೆ ಗೊತ್ತು, ಬರೀ ಚಿಂತಿಸಿದರೆ ಬದುಕಿನ ಋಣ ಮುಗಿಯಲಾರದು. ಇದರ ಋಣಭಾರದವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ತೀರಿಸಲೂ ಆಗದು. ಏಕೆಂದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಈಗ ಮಗುವಿನಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ತಬ್ಬಿ ಮಲಗಿರುವ ಬದುಕಿನ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಅಮ್ಮನ ಹಾಗೆ ಕೈಯಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅದರ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ದೈವಾನೂಭೂತಿಯ ಪವಿತ್ರ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ತಣ್ಣಗೆ ಮಲಗಿರುವ ಬದುಕಿನ ಹಣೆಗೆ ಮುತ್ತು ಕೊಟ್ಟು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ಪ್ರತಿಫಲನದಲ್ಲಿ ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ನಾನು ಮಾಡಿದ ಅದೇಷ್ಟೋ ಗಾಯಗಳು ಬದುಕಿನ ಎದೆ ಮೇಲೆ ಅಳಿಸದ ನೆನಪುಗಳಾಗಿ ಉಳಿದುಹೋಗಿವೆ. ಬದುಕೇ, ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿಬಿಡು ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗಲೊಮ್ಮೆ… ”ನಾ ನಿನ್ನ ನೆರಳು, ನೆರಳಿಗೆ ಕ್ಷಮಿಸುವ ಹಂಗಿಲ್ಲ, ನೆರಳಿಗೆ ಕ್ಷಮಿಸುವ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲವೆಂದು” ಮಾತು ಮುಗಿಸುತ್ತದೆ ಬದುಕು.

pexels-photo-625458.jpeg

ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ಯಾರು ನೆರಳು, ಯಾರಿಗೆ ಯಾರು ಆಸರೆ… ನನಗೆ ಬದುಕು ನೆರಳಾ…? ಬದುಕಿಗೆ ನಾನು ನೆರಳಾ…? ನಾನು ಬದುಕಿಗೆ ಆಸರೆಯಾ…? ಬದುಕು ನನಗಾಸರೆಯಾ…? ಯಾರದು ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆ…? ಯಾರದು ಹಿಂದಿನ ಹಜ್ಜೆ…? ಒಂದೂ ತಿಳಿಯದಾಗಿದೆ ನನಗೆ.

ಯಾರು ತೊರೆದರೂ, ಸಾವು ಬಂದರೂ, ನನ್ನೊಂದಿಗಿರುವ ಬದುಕೆ, ನನ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ ಕೊನೆಯಾಗುವ ಬದುಕೆ… ನಿನಗೆ ನಾನು ಋಣಿ.

sea-beach-holiday-vacation.jpg

I love you my dear life….

haddhaiyaar..✍️✍️

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Pictures without film.

Using photos to capture life - Ken Humphreys Photography

Travel with Tech

My camera and I...

Journeys with Johnbo

Reflections on places traveled and photos taken.

Capt Jills Journeys

She sails the seven seas in search of FREEDOM

LIVING THE DREAM

MEET ME THROUGH MY CREATIONS

A Colourful Monochrome

Feel the Sharpness of Emotions of a Plain Blunt man; Enjoy the Colours in a Monochrome!

monochrome minimalist

Fashion, Beauty & Lifestyle

Little Pieces Of Me

Everyone Has Something To Teach Us

The Wandering Sweet Potato

PHOTOGRAPHY, TRAVEL AND FOOD STORIES

artfromperry

2018 Just some of the truth entries about nature, parks, and life in general

Creating Coco

Poetry | Photography | Piano | Passion

Klaus Photography

Let's change our perspective through a lens.

Ellacott's Ramblings

Mummy (and First Cover Mum), Wife, Carer, AAubergine (For Vegetables and Valour), Potterhead, Cursed Child Superfan, Musical Theatre Lover, and Keen Amateur Photographer.

department honors

a meta-editorial

Alan Waterman photos

Photos by me, with a bit of chat.

It'll All End In Tears

falling through stewing steak

Reaching Mary

Christian. Wife. Teacher. Dog mom. Coffee lover. Writer. Photographer.

colinaikenart

photography without limits

The Blessing of Animal Companions

Reflections on living with and caring for animals

%d bloggers like this: